Dla armatorów

Fundusz Żeglugi Śródlądowej

Fundusz Żeglugi Śródlądowej to program wsparcia dla armatorów. Jego celem jest dofinansowanie modernizacji statków żeglugi śródlądowej oraz przedsięwzięć dotyczących restrukturyzacji transportu śródlądowego, w tym działań mających na celu poprawę ochrony środowiska i bezpieczeństwa żeglugi.
Wspieranie polskich armatorów śródlądowych realizowane jest poprzez udzielanie kredytów preferencyjnych, dopłat za stałe wyłącznie wyeksploatowanych statków z żeglugi.

Ustawa z dnia 28 października 2002 r. o Funduszu Żeglugi Śródlądowej oraz Funduszu Rezerwowym (Dz. U. z 2002 Nr 199, poz. 1672 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 5 ustawy w Banku Gospodarstwa Krajowego został utworzony Fundusz Żeglugi Śródlądowej oraz Fundusz Rezerwowy.

Przychodami Funduszu są:

  • składki wnoszone przez armatorów;
  • środki przekazywane z budżetu państwa – w wysokości określonej w ustawie budżetowej;
  • przychody ze sprzedaży akcji i udziałów w spółkach z udziałem Skarbu Państwa przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego w celu dofinansowania Funduszu;
  • odsetki od lokat środków Funduszu w bankach;
  • darowizny i zapisy;
  • wpływy z innych tytułów.

Na wniosek ministra właściwego do spraw transportu Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska iGospodarki Wodnej przekazuje corocznie, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej, na rachunek Funduszu dotację na wspieranie ekologicznych form transportu oraz ochronę środowiska w żegludze śródlądowej. Wysokość dotacji, nie może przekroczyć 1% przychodów Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zaplanowanych
w ustawie budżetowej na dany rok.

Środki Funduszu przeznacza się głównie na kredyty preferencyjne dla armatorów
z przeznaczeniem na realizację przedsięwzięć promujących śródlądowy transport wodny
i polegających na dofinansowaniu zakupu, modernizacji lub przebudowie statków oraz innych przedsięwzięć wspierających restrukturyzację sektora żeglugi śródlądowej.

Ustawa przewiduje możliwość dokonywania wypłat ze środków Funduszu Żeglugi Śródlądowej na rzecz armatorów z następujących tytułów:

  • kredyty preferencyjne,
  • dopłaty do kredytów komercyjnych i ich umorzenia,
  • pożyczki oprocentowane i nieoprocentowane,
  • wypłaty za trwałe wyłączenie statków z eksploatacji (tzw. złomowanie).

Aktualnie jedyną formą wsparcia dla armatorów ze środków Funduszu Żeglugi Śródlądowej są kredyty preferencyjne, których udzielenie stanowi pomoc de minimis, i dokonywane jest przez BGK zuwzględnieniem zasad określonych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L Nr 352 z 24.12.2013 r., str. 1).

Kredyt preferencyjny udzielany jest na realizację przedsięwzięć promujących śródlądowy transport wodny, polegających na dofinansowaniu zakupu, modernizacji lub przebudowy statków oraz innych przedsięwzięć wspierających restrukturyzację sektora żeglugi śródlądowej.

Ogólne zasady dotyczące kredytu preferencyjnego

  1. udzielany armatorom będącym właścicielami statków polskich i prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na zarobkowym przewozie rzeczy przez okres nie krótszy niż 5 lat;
  2. udzielany w polskich złotych na okres nie dłuższy niż 10 lat (karencja w spłacie kapitału do 12m-cy);
  3. możliwość refinansowania wydatków poniesionych w okresie do 18 m-cy poprzedzających datę złożenia wniosku;
  4. możliwość refinansowania przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona przed datą złożenia wniosku o udzielenie kredytu preferencyjnego.

Ogólne warunki udzielenia armatorowi kredytu preferencyjnego

  1. Złożenie wniosku o udzielenie kredytu preferencyjnego wraz z właściwą dokumentacją, wtym:
  • formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis (wzór – załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U.Nr53, poz. 311, z późn. zm.),
  • opinii Rady ds. Promocji Żeglugi Śródlądowej przy ministrze właściwym ds. transportu,
  • oświadczenia o wywiązaniu się z obowiązku uiszczenia opłat i kar stanowiących przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,
  • informacji o przewidywanych efektach ekonomicznych przedsięwzięcia,
  • informacji o wpływie przedsięwzięcia na ochronę środowiska i bezpieczeństwo żeglugi naśródlądowych drogach wodnych;
  1. posiadanie zdolności kredytowej;
  2. ustanowienie prawnego zabezpieczenia spłaty kredytu preferencyjnego i odsetek;
  3. wniesienie wkładu własnego w finansowanie przedsięwzięcia w wysokości min. 20% wartości kredytowanego przedsięwzięcia.

Tryb i sposób udzielania kredytów preferencyjnych z Funduszu Żeglugi Śródlądowej:

https://www.bgk.pl/przedsiebiorstwa/fundusze-i-programy/fundusz-zeglugi-srodladowej/

W Ministerstwie Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej trwają prace mające na celu stworzenie nowej ustawy o Funduszu Żeglugi Śródlądowej. Zmiany będą obejmowały takie zagadnienia jak:

  1. rozszerzenie listy beneficjentów Funduszu Żeglugi Śródlądowej o podmioty z krajów członkowskich UE;
  2. ograniczenie w przepisach wysokości pomocy do kwoty de minimis;
  3. usunięcia mechanizmu wypłaty z Funduszu Żeglugi Śródlądowej za trwałe wyłączenie statków z eksploatacji;
  4. uchylenie przepisów dotyczących pomocy dla przedsiębiorstw w trudnej sytuacji ekonomicznej
  5. rezygnacja z opłacania składek na Fundusz Żeglugi Śródlądowej.

Fundusz Rezerwowy

Rozporządzenie Rady (WE) nr 718/1999 z dnia 29 marca 1999 r. w sprawie polityki w zakresie zdolności przewozowych floty wspólnotowej w celu wspierania żeglugi śródlądowej wprowadziło mechanizm regulacji zdolności przewozowych floty, określany jako zasada „stary za nowy”, mający na celu zapobieżenie zwiększeniu istniejących lub powstaniu nowych nadwyżek zdolności przewozowych floty na rynku żeglugi śródlądowej w Unii Europejskiej.

Fundusze rezerwowe są finansowane z nadwyżek środków zgromadzonych w ramach programów ulepszeń strukturalnych przeprowadzonych do dnia 28 kwietnia 1999 r. oraz ze specjalnych składek płaconych według zasady „stary za nowy”. Fundusze te zasilane są wyłącznie składkami uiszczanymi przez przedsiębiorstwa śródlądowego transportu wodnego.